عشقهای بهاری

وقتي دلتنگ شدي به ياد بيار کسي رو که خيلي دوست داره ...
وقتي نااميد شدي به ياد بيار کسي رو که تنها اميدش تويي ...
وقتي پر از سکوت شدي به ياد بيارکسي رو که به صدات محتاجه...
وقتي دلت خواست از غصه بشکنه به ياد بيار کسي رو که توي دلت يه کلبه ساخته...
وقتي چشمات تهي از تصويرم شد به ياد بيار کسي رو که حتي توي عکسش بهت
لبخندميزنه...
وقتي جايي نشستي که کنارت خالي بود به ياد بيار کسي رو که توي آغوشت جا ميگرفت...
وقتي به انگشتات نگاه کردي به ياد بيار کسي رو که دستاي ظريفش لاي انگشتات گم ميشد...